به سالي در ميان راهبندان

به سالي در ميان راهبندان ———- بديدم قحبه اي خوشحال و خندان
.
به نزدش رفته گفتم اي عزيز ——- همي خواهم كه آبم رويت بريزم
.
بگفتا وضع جيبت در چه حال است؟ —— اگر داري بيا ورنه محال است
.
بگفتم در بساطم نيست آهي ——- كه بي پول مانده ام من چند ماهي
.
وليكن در عوض يك خانه دارم ——- كاپوت و وازلين و شانه دارم
.
خلاصه ، با هزاران عجز و لابه —— بشد راضي كه رو كيرم بخوابه
.
به محض آنكه جنده گفت آره ——- بشد در مقعد من جشنواره!
.
همي بردم طرف را سوي خانه —— كه تا گيرم ز وي كامم ، شبانه
.
فشادم زود همه دكمه هايش —— بكندم تك تكش از سر به پايش
.
چو فارغ گشت دستم از پس كار —— بناگه گشت دنيا ، تيره و تار
.
تو گويي كه كسش چونان تغارست! ——- چروكيده ، كثافت ، پاره پارست!
.
نظر كردم به پستان سياهش ——– همى حالم به هم خورد از نگاهش
.
نخواهم من كسش را بهر كيرم ——– چو نارحت شود ، بازم به كيرم!
.
كه اچ-آى-وى ام شود مثبت دو روزه؟ —— كه بعد از آن سر كيرم بسوزه !!؟
.
بكردم جنده را بيرون ز خانه ——– به سوي مستراح گشتم روانه!
.
اگر چه دل براي كس بميرد ——- ولي كس ، هيچ جاي جق نگيرد!
.
نه دارد خايه مالي ، يا هزينه
براي حال كردن بهترينه !!!